Betalen met (persoonlijke) data binnenkort de normaalste zaak van de wereld?

Een interessant uitgangspunt: betalen met uw eigen data. Links en rechts zie ik meerdere organisaties die hiermee experimenteren. Maar, in hoeverre zijn Nederlanders bereid hun persoonlijke data te delen met (commerciële) organisaties in ruil voor voordeel?

Meer en meer initiatieven komen op, waarbij consumenten ‘gratis’ gebruik mogen maken van middelen en services, in ruil voor hun data dat enerzijds organisaties in staat stelt om hun producten en diensten verder te verbeteren. Anderzijds om beter in te spelen op de wensen van de consument, waardoor je meer gaat afnemen.

Koop een Opel met pageviews!

Een van de meest actuele voorbeelden is nu de Opel reclame. Wanneer je jezelf tijdens een proefrit in een Opel filmt en het voor elkaar krijgt om 922.800 views op dit filmpje te krijgen, dan is de goedkoopste Opel van jou! Dat zelfs de meest bekende bloggers in Nederland nog niet eens de helft van het aantal views halen is in deze even bijzaak. Het gaat om het vernieuwende principe.

‘Ongelimiteerde’ voordelen

Het houdt mij persoonlijk enorm bezig. Vooralsnog ben ik waarschijnlijk degene die er momenteel het minst sceptisch tegenover staat. MITS goed gebruikt. Ik heb een optimistische inslag en zie graag de voordelen van het delen van data, zodat het leven er alleen maar leuker op wordt. Ter illustratie:

* Raak ik betrokken bij een ongeluk? Op basis van mijn reactie en mijn geolocatie worden er direct hulpdiensten gestuurd;
* Ben ik niet thuis? Dan mag mijn C.V.-ketel best wel ‘zelfstandig’ besluiten het huis wat minder te verwarmen;
* Kom ik onderweg onverwacht veel oponthoud door ongelukken tegen en kan ik beter een andere route nemen of geheel niet vertrekken? Top!
* Wordt op basis van mijn ‘mood’ mijn muziektype op geluidsdragers aangepast of een film voorgesteld? Relaxed!
* Herhaalrecepten zouden eigenlijk niet door mij besteld moeten worden, maar op een passend moment automatisch klaar moeten liggen of…liever nog… bezorgd worden!
* En…ik heb het al eens eerder gezegd…als Albert Heijn mij een passend boodschappenvoorstel kan doen op basis van mijn gezinssamenstelling en verbruik, dan ben ik de eerste klant die haar digitale boodschappenlijstje accordeert en bestelt!

Het heeft in grote mate te maken met ontzorgen.

Nergens meer omkijken naar hebben. En dat is niet zo gek in een tijd waar alles maar sneller, heftiger en grootser moet. Een gemiddeld mens werkt zich suf. Het laatste dat je dan wilt is dat je vrije tijd in beslag wordt genomen door ‘de alledaagse dingen’, zoals boodschappen doen en huis schoonmaken. Dan is het toch heerlijk dat door de alledaagse technologie het leven weer een stukje gemakkelijker wordt gemaakt? En het enige dat je hiervoor als consument moet doen, is je data delen.

De keerzijde van datadelen

Uiteraard blijft er ook altijd een keerzijde van het delen van data. En dat is ook niet verkeerd om bij stil te staan want:

1.) Wanneer persoonlijke data verkeerd benut wordt, kunnen er situaties ontstaan dat consumptief kredietverstrekkers of verzekeraars je niet meer willen verzekeren op basis van je persoonlijke gezondheid of je historische levensloop;
2.) Wanneer de data onrechtmatig onttrokken wordt door bijvoorbeeld datalekken, is het voor zeer actieve criminele (online) organisaties uiteindelijk zelfs mogelijk om een verregaande vorm van identiteitsdiefstal door te voeren!

Waakhond vanuit de overheid

Laten we hopen dat de overheid hier specialisten op heeft gezet die zich met deze materie bezig houden. En niet uit angst voor het onbekende op voorhand alle mogelijkheden om te verbeteren en te innoveren dichtgooien, maar kijken hoe ze de nieuwe wereld met data gericht en beheersbaar kunnen houden. En de niet-alwetende consument kunnen ondersteunen bij het maken van zijn keuze om bepaalde data wel of niet te delen met derden. En hoe hier als consument bezwaar tegen te maken, indien hij dit niet (meer) wil. Die rol zie ik zeker voor de overheid weggelegd.

Hoe ver zou u gaan?

Ik ben enorm benieuwd hoe ver anderen zouden (willen) gaan met het delen van data om te komen tot persoonlijke voordelen. Zou u bijvoorbeeld:

* Uw rijgedragingen en bezochte locaties willen delen met organisaties, in ruil voor gratis gebruik van een auto?
* Uw gezondheid willen delen (bloeddruk, hartslag) in ruil voor proactieve medische behandelingen en daarmee bijvoorbeeld het recht op een goedkopere verzekering?
* Willen dienen als testpersoon met alle metingen en risico’s van dien om een medicijn uit het buitenland te testen waardoor dit eerder op de markt komt? En u hier baat bij kunt hebben als het medicijn aanslaat als laatste redmiddel?
* Uw consumptiegedrag te willen delen, zodat een automatische aanvulling van bijvoorbeeld boodschappen op basis van gedragsanalyse zou kunnen plaatsvinden?

De tijd zal het leren.

Persoonlijk denk ik dat er een aantal ‘kampen’ gaan ontstaan. De groep mensen die fel tegen is, de groep mensen die enorm voorstander is, en de gemiddelde massa die het met lede ogen aanziet en hier onwillekeurig tegenover staat. Vooralsnog blijf ik deze ontwikkelingen op de voet volgen en een groot voorstander van datadelen, MITS op de juiste wijze benut, opgeslagen en bewerkt.